کم خونی فقر آهن در ورزشکاران

کم خونی فقر آهن در ورزشکاران

 آهن یک ماده معدنی اساسی است که در متابولیسم انرژی، اکسیژن رسانی، کارکرد قوه شناختی و سیستم ایمنی نقش دارد. تقریبا دو سوم از آهن بدن در هموگلوبین موجود در اریتروسیت های در حال گردش یافت می شود که مقادیر کمتری از آن در فریتین و میوگلوبین وجود دارد.
بدن نمی تواند آهن مورد نیاز خود را تولید کند بنابراین آهنی را جذب می کند که ما آن را از طریق رژیم غذایی یا مکمل ها مصرف می کنیم. کمبود دریافت آهن زمینه ساز کم خونی فقر آهن می شود.

مقدار آهن روزانه توصیه شده برای بزرگسالان:

مردان: 8 میلی گرم در روز
زنان: 18 میلی گرم در روز (قبل از یائسگی)

کم خونی فقر آهن در ورزشکاران:

از آنجایی که نیاز به آهن با انجام ورزش بیشتر می شود، از همین رو ورزشکاران نسبت به کمبود آهن بسیار آسیب پذیر هستند. بنابراین آنها باید از هر فرصتی استفاده کنند و منابع آهن را از طریق موادغذایی تامین کنند. 
برخی از ورزشکارانی که در معرض خطر کمبود آهن قرار دارند، شامل:

  • زنان ورزشکار (بدلیل از دست رفتن آهن در طول دوره قاعدگی)
  • ورزشکاران استقامتی از جمله افرادی که در ارتفاع تمرین می کنند (بدلیل نیاز شدید به اکسیژن رسانی)
  • گیاهخواران و ورزشکاران گیاهخوار (زیرا آهن کمتری از طریق منابع گیاهی جذب می شود)
  • ورزشکارانی که دسترسی کمتری به مواد غذایی دارند

آشنا شویم با: قرص آیرون پلاس هلث برست

کم خونی فقر آهن
پایین بودن سطح آهن معمولا با علایم خستگی و بی حوصلگی ارتباط دارد. در ورزشکاران این مشکل ممکن است با کاهش تمرینات ورزشی و کاهش عملکرد یا سرکوب توانایی برای پاسخ یا سازگاری با محرک های تمرین خود را نشان دهد.
مراحل اولیه کمبود آهن که به حالت غیرآنمی فقر آهن (IDNA) معروف است، زمانی رخ می دهد که ذخایر فریتین بدون اثر قابل توجه بر تراکم هموگلوبین خالی شود. شدیدترین مرحله که به آنمی ناشی از فقر آهن (IDA) معروف است، زمانی نشان داده می شود که ذخایر آهن و هموگلوبین خالی شوند. 

درمان آنمی ناشی از فقر آهن چگونه است؟

درمان فقر آهن شامل طیفی از حمایت تغذیه ای، مصرف مکمل های خوراکی آهن و تزریق وریدی آهن متفاوت است. افزایش جذب آهن از طریق رژیم غذایی، اولین و بهترین درمان برای کمبود آهن است. منابع آهن به دو دسته هِم (منابع حیوانی) و غیرهِم (منابع گیاهی) تقسیم می شوند.
مکمل های خوراکی آهن جزو روش های درمان هستند و معمولا به عنوان نمک های فروس تهیه می شوند مثل فروس فومارات، فروس سولفات یا فروس گلوکونات.
فرآورده های فروس گلوکونات که حاوی 100 میلی گرم آهن است، یک روش استاندارد برای درمان کمبود ذخایر آهن است. مقدار آهن موجود در این مکمل باید چک شود تا از میزان دوز هدف اطمینان یابیم. 
فرمولاسیون های آهن با رهش کنترل شده در صورتی قابل استفاده است که نمک های فروس برای ورزشکاران قابل تحمل نباشند.
تزریق وریدی آهن فقط باید با مشورت پزشک متخصص انجام شود. این نوع تزریق زمانی کاربرد دارد که آنمی ناشی از فقر آهن (IDA) وجود داشته باشد یعنی وقتی که ذخایر فریتین و هموگلوبین به خطر افتاده باشند

تنظیم: زهرا محبی(کارشناس ارشد تغذیه)
منبع: Sport-supplement
 

دیدگاه و نظرات

ارسال دیدگاه جدید