حقایقی در مورد ویروس اچ آی وی

حقایقی در مورد ویروس اچ آی وی

ایدز:

  • اچ آی وی ویروسی است که به سیستم ایمنی حمله می کند. سیستم ایمنی همان دفاع طبیعی بدن در برابر بیماری هاست.
  • اگر اچ.آی.وی درمان نشود، سیستم ایمنی فرد ضعیفتر می شود که در این صورت یک سیستم ایمنی ضعیف دیگر نمی تواند با بیماری ها و امراض خطرناک مقابله کند.
  • آزمایش منظم اچ.آی.وی بدین معناست که فرد می تواند تحت درمان ضدویروس قرار بگیرد و از سلامت خود اطمینان یابد.
  • ایدز مجموعه علایم و بیماری هایی است که در آخرین مرحله از اچ آی وی اتفاق می افتد البته بشرطی که برای درمان ویروس اچ آی وی اقدامی صورت نگیرد.

اچ آی وی یک ویروس است که به سلول های سیستم ایمنی حمله می کند. این ویروس نوعی از گلبول های سفیدخون در سیستم ایمنی بنام سلول T را نابود می کند و چندین نسخه از خود را درون این سلول ها می سازد. سلول های T به سلول های CD4 نیز معروف هستند.
زمانی که ویروس اچ.آی.وی، سلول های CD4 را نابود می کند و نسخه هایی از خود را می سازد، بتدریج سیستم ایمنی فرد ضعیف و ضعیف تر می شود. این بدین معناست که فرد مبتلا به ویروس که تحت درمان ضدویروسی قرار نگرفته، بسختی می تواند با بیماری ها و امراض مبارزه کند.
اگر اچ.آی.وی تحت درمان قرار نگیرد، ممکن است سیستم ایمنی در مدت 10 تا 15 سال بشدت آسیب ببیند و دیگر توان دفاع از خود را نداشته باشد. به هرحال سرعت پیشرفت بیماری اچ.آی.وی بسته به سن، سلامت عمومی و پیشینه متفاوت است.

  • اچ.آی.وی مخفف عبارت ویروس نقص ایمنی انسان است.
  • افراد بیمار با درمان ضدویروس که بسیار موثر و در دسترس همه است، می توانند از داشتن عمر طولانی و زندگی سالم بهره مند شوند.
  • هرچه بیماری اچ.آی.وی زودتر تشخیص داده شود، این بیماری زودتر درمان می شود و این بدین معناست که افراد بیمار در بلندمدت می توانند از سلامت و عمرطولانی بهره مند شوند.
  • درمان ضدویروس می تواند سطح ویروس اچ.آی.وی را در بدن تا حد زیادی کاهش دهد بطوری که آزمایشات خون نتوانند این ویروس را شناسایی کنند.
  • افرادی که دارای ویروس اچ.آی.وی هستند و حجم این ویروس در بدنشان بشدت کاهش یافته، نمی توانند این ویروس را انتقال دهند.
  • آزمایش منظم اچ.آی.وی برای آگاهی از وضعیت و شرایط بدن بسیار مهم است.
  • اچ. آی.وی در منی، خون، واژن و ترشحات و شیر مادر یافت می شود.
  • اچ.آی.وی از طریق عرق، بزاق یا ادرار قابل انتقال و سرایت نیست.
  • استفاده از کاندوم های مردانه یا زنانه در طول روابط جنسی بهترین راه برای پیشگیری از ابتلا به اچ.آی.وی و سایر بیماری های مقاربت جنسی است.
  • در صورت تزریق مواد مخدر، همیشه از سوزن و سرنگ پاکیزه و ضدعفونی شده استفاده کنید و هرگز از لوازم مشترک استفاده نکنید.
  • اگر زنی باردار و مبتلا به اچ.آی.وی است، ویروس در خون او می تواند در طول زایمان یا از طریق شیردهی به بدن نوزاد منتقل شود. بنابراین به این افراد توصیه می شود که تحت درمان قرار بگیرند تا با کاهش حجم این ویروس، خطرات انتقال و سرایت این بیماری کاهش یابد.  

 
ایدز:

ایدز مجموعه علایم ناشی از ویروس اچ.آی.وی است. فردی مبتلا به ایدز می شود که سیستم ایمنی او در مقابله با بیماری ها و امراض بشدت ضعیف شده است. چنین فردی مستعد ابتلا به علایم و بیماری های خاص است. ایدز آخرین مرحله از اچ.آی.وی است و زمانی که بیماری بسیار پیشرفته است و درمان نشده است، منجر به مرگ خواهد شد.
 

حقایقی در مورد ایدز:

ایدز مخفف عبارت سندروم نقص ایمنی اکتسابی است که ویروس اچ.آی.وی پیشرفته یا آخرین مرحله اچ.آی.وی نامیده می شود.
ایدز مجموعه علایم و بیماری های ناشی از ویروس اچ.ای.وی پیشرفته است که سیستم ایمنی را نابود می کند.
اگرچه ویروس اچ.آی.وی هیچ علاجی ندارد اما بیماران با درمان و حمایت صحیح می توانند ازعمر طولانی و زندگی سالم برخوردار شوند. از همین رو پیگیری یک درمان صحیح بسیار مهم است.  
 

حمله ویروس اچ.آی.وی به بدن و چرخه عمر ویروس:

  • اچ.آی.وی گلبول های سفیدخون در سیستم ایمنی بنام سلول های CD4 یا سلول های T را آلوده می کند.
  • این ویروس به سلول T حمله کرده و با آن آمیزش نموده و DNA را تحت کنترل در می آورد و سپس تکثیر شده و چندین ویروس را در خون رها می کند.
  • آگاهی از روند حمله ویروس اچ.آی.وی به بدن، به افراد در پیشگیری و درمان این بیماری کمک می کند. بنابراین هرچه تشخیص این ویروس زودتر انجام شود، شروع درمان ضدویروس اهمیت بسزایی دارد.

چرخه عمر ویروس اچ.آی.وی:

اچ.آی.وی به نوعی گلبول سفید در سیستم ایمنی بنام سلول کمک کننده T ( یا سلول CD4) حمله می کند. این سلول های حیاتی به حفظ سلامت و مقابله با بیماری ها و امراض کمک می کنند. خود اچ .آی.وی نمی تواند رشد کند و یا تجدید شود بلکه این ویروس به سلول کمک کننده T متصل شده و با آن آمیزش می نماید و سپس DNA سلول را تحت کنترل در آورده و درون سلول کپی می شود و درنهایت چندین ویروس را در خون رها می کند که این ادامه فرایند تکثیر است. به این فرایند، چرخه عمر ویروس اچ.آی.وی گفته می شود. این ویروس سیستم ایمنی بدن را ضعیف کرده و به مرور زمان به سیستم ایمنی آسیب می رساند. سرعت پیشروی این ویروس به سلامت عمومی، تشخیص زودهنگام ویروس و شروع درمان ضدویروس و شیوه های درمان بستگی دارد.
 

درمان ضدویروس و چرخه عمر ویروس اچ.آی.وی:

درمان ضدویروس ترکیبی از داروهایی است که مراحل مختلف چرخه عمر اچ.آی.وی را هدف قرار می دهد و بسیار موثر است. اگر این درمان بدرستی انجام شود، سلامت سیستم ایمنی حفظ شده و از بروز علایم و بیماری های مرتبط با ایدز پیشگیری می شود و این بدین معناست که افراد بیمار می توانند از سلامت و عمرطولانی بهره مند شوند.
اگر فرد بیمار بدرستی درمان نشود، مقاومت او به دارو بیشتر می شود که در این صورت داروها دیگر توان مقابله با ویروس و تکثیر آن را ندارند.

RS16_iStock-640012070-lpr.jpg

چرخه عمر اچ.آی.وی:

پیوند و آمیزش:
این ویروس ابتدا به سلول کمک کننده T متصل شده و در سلول رها می شود.
داروهای مهارکننده آمیزش یا پیوند مانع این حالت می شوند.

تبدیل و تجمیع:
زمانی که ویروس اچ.آی.وی درون سلول T قرار دارد، با تغییر مواد ژنتیکی می تواند وارد هسته سلول شود و آن را تحت کنترل بگیرد. 
مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس نوکلئیداز( NRTI)، مهار کننده ترانس کریپتاز معکوس غیرنوکلئیداز (NNRTI) و داروی مهارکننده اینتگراز مانع این حالت می شوند.

تکثیر:
سلول آلوده T پروتئین های زیادی از ویروس اچ.آی.وی را تولید می کند که از این پروتئین ها برای تولید ذرات اچ.آی.وی در سلول استفاده می شود.

سوارشدن، شکوفایی و تکامل:
ذرات جدید اچ.آی.وی از سلول T رهاشده و به جریان خون وارد می شود و سپس سایر سلول ها را آلوده می کند. بنابراین این فرایند دوباره آغاز می شود.
داروی مهارکننده پروتئاز مانع این حالت می شود.

علایم و مراحل اچ.ای.وی:
ابتلا به ویروس اچ.آی.وی در 3 مرحله روی می دهد. علایم ابتلا به این ویروس از لحاظ نوع و شدت در افراد متفاوت است.

  • مرحله 1 بعد از ابتلا به این ویروس می تواند شبیه بیماری آنفلوآنزا باشد که همه ممکن است آن را تجربه نکنند.
  • مرحله2 به مدت 10سال یا بیشتر به طول می انجامد.
  • مرحله 3 زمانی است که سیستم ایمنی فرد بشدت آسیب دیده و فرد دیگر نمی تواند با بیماری ها و امراض مقابله کند
  • هرچه تشخیص ویروس اچ.آی.وی زودتر انجام شود و درمان بسرعت آغاز شود، سلامت و عمر فرد تضمین می شود.
  • از آنجایی که برخی بیماران درطول مراحل 1و2 هیچ علایمی را نشان نمی دهند لذا این ویروس توسط افرادی که ناقل آن هستند، منتقل می شود.  

علایم ویروس اچ.آی.وی در هر مرحله می تواند به لحاظ نوع و شدت در افراد متفاوت باشد و برخی افراد طی چندین سال هیچ علایمی را نشان نمی دهند. بدون درمان ضدویروس، این ویروس در بدن تکثیر می شود و باعث آسیب شدید به سیستم ایمنی می گردد. بنابراین افراد بعد از اطلاع از مثبت بودن تست لازم است درمان را فورا شروع کنند.

مرحله1: ویروس اولیه و حاد

حدود 1 تا 4 هفته بعد از ابتلا به ویروس اچ.آی.وی، برخی افراد علایمی شبیه آنفلوآنزا را تجربه می کنند. این علایم بیشتر از 1 تا دو هفته طول نمی کشد و فرد بیمار فقط برخی علایم را تجربه می کند. این علایم به تنهایی نشانه ابتلا به ویروس اچ.آی.وی نیست.
چنانچه نسبت به ویروس اچ.آی.وی نگران هستید و یا خود را در معرض خطر ابتلا به آن می دانید، به پزشک مراجعه کنید حتی اگر احساس خوبی دارید و یا هیچ یک از علایم زیر را ندارید.

Symptoms.jpg

 

**علایم ابتلا به ویروس اچ.آی.وی:

  • تب با دمای بالا
  • راش پوستی
  • گلودرد
  • تورم غدد لنفاوی
  • سردرد
  • دل درد
  • درد مفاصل و درد عضلات

این علایم زمانی ظاهر می شوند که بدن به ویروس اچ.آی.وی واکنش نشان می دهد. سلول های آلوده به ویروس در کل جریان خون به گردش در می آیند و سیستم ایمنی در پاسخ به این ویروس حمله کرده و شروع به تولید آنتی بادی های اچ.آی.وی می کند که به این فرایند، سروکانورژن گفته می شود. زمانی که فرد به ویروس اچ.آی.وی مبتلا می شود، بدن او طی چندین ماه در فرایند سروکانورژن قرار می گیرد.
تشخیص زودهنگام و دقیق اچ.آی.وی منجر به این فرایند می شود اما در این مرحله سطح ویروس در جریان خون بالاست. از آنجایی که برخی افراد نمی دانند که ناقل این ویروس هستند، لذا به آنها توصیه می شود که هنگام روابط جنسی از کاندوم استفاده شود. استفاده از این وسیله در صورت ناقل بودن و داشتن این ویروس بسیار مهم است.
 

مرحله2: مرحله غیرهمزمان

زمانی که فرد بیمار از مرحله ابتلا به ویروس اولیه حاد و فرایند سروکانورژن (seroconversion) عبور می کند، احساس بهتری دارد. در واقع ویروس اچ.آی.وی (بسته به سن، پیش زمینه و سلامت عمومی) تا 10 الی 15سال باعث ابتلای فرد به سایر بیماری ها نمی شود. اما این ویروس زنده و فعال است و می تواند گلبول های جدید را آلوده کند و تکثیر شود. در صورت عدم درمان، این ویروس باعث آسیب شدید به سیستم ایمنی می شود. 
 

مرحله3: ویروس اچ.آی.وی همزمان

در این مرحله، سیستم ایمنی فرد بشدت آسیب دیده است و فرد بیمار به بیماری های ویروسی، قارچی و میکروبی شدید مبتلا می شود و بدن او دیگر قادر به مقابله با آنها نیست. به این ویروس ها، ویروس های فرصت طلب گفته می شود.
 

**علایم این مرحله: 

  • کاهش وزن
  • اسهال شدید
  • تعریق شبانه
  • سرفه مداوم
  • مشکلات پوستی و دهان
  • ابتلا به عفونت های مکرر و بیماری های شدید و سخت

 

ایدز:

تشخیص تفاوت اچ.آی.وی با ایدز بسیار مهم است. ایدز مجموعه ای از علایم است و خود ویروس یا بیماری نیست. اگر فردی بدلیل آسیب به سیستم ایمنی ناشی از ابتلا به ویروس پیشرفته اچ.آی.وی به بیماری های فرصت طلب مبتلا شود، چنین فردی مستعد ابتلا به ایدز است که هیچ آزمایشی برای ایدز وجود ندارد و این بیماری ارثی نیست. اگر فردی مبتلا به اچ.آی.وی پیشرفته باشد، تاحد امکان باید از درمان صحیح و به موقع استفاده نماید. فرد بواسطه درمان می تواند از دست بیماری های مرتبط با ایدز نجات یابد و آن را تحت کنترل بگیرد. بنابراین هرچه تشخیص اچ.آی.وی زودتر و درمان به موقع انجام شود، فرد از سلامت خوبی برخودار خواهد شد.

معالجه اچ.آی.وی و ایدز:

  • اچ.آی.وی هیچ علاجی ندارد اگرچه درمان ضدویروس می تواند این ویروس را تحت کنترل درآورد یعنی افراد مبتلا به اچ.آی.وی می توانند از عمر طولانی و زندگی سالم بهره مند شوند.
  • بسیاری از تحقیقات بدنبال شیوه های کاربردی درمان و علاج این ویروس هستند تا بتوانند سطح این ویروس را در بدن به طور دایم کاهش دهند اما اثرات این ویروس در بدن وجود دارد.
  • برخی تحقیقات بدنبال روش های استرلیزه کردن هستند که بتوانند این ویروس را به طور کامل ریشه کن کنند اما این روش بسیار پیچیده و خطرناک است.
  • واکسن اچ.آی.وی می تواند دلگرم کننده باشد اما این واکسن تنها جنبه حفاظتی دارد.

افرادی که تصور می کنند در معرض خطر ابتلا به این ویروس هستند، می توانند آزمایش بدهند. آزمایش تنها راه برای اطمینان یافتن از وجود یا عدم وجود ویروس است.
بنابراین اگر فردی آزمایش اچ.آی.وی انجام داده و نتیجه آن مثبت بوده، به او توصیه می شود که فورا درمان ضدویروس را آغاز کند. این درمان تنها راه برای مدیریت و کنترل اچ.آی.وی است و از آسیب بیشتر به سیستم ایمنی جلوگیری می کند و خطر انتقال این ویروس را از طریق رابطه جنسی کاهش می دهد.
 

آیا ویروس اچ.ای.وی می تواند معالجه شود؟

محققان و دانشمندان معتقدند که می توان ویروس اچ.آی.وی را معالجه کرد. اطلاعات ما در مورد اچ.آی.وی نسبت به سرطان ها کم است. بنابراین دانشمندان در حال بررسی دو نوع معالجه هستند: معالجه کاربردی و معالجه استرلیزه. (ایدز قابل معالجه نیست زیرا این بیماری دارای مجموعه معینی از علایم است).
 

معالجه کاربردی:

با استفاده از معالجه کاربردی می توان مقدار زیادی از ویروس های اچ.آی.وی را در بدن سرکوب کرد. به اعتقاد برخی افراد، درمان ضدویروس یک معالجه موثر و کاربردی است اما برخی دیگر معالجه کاربردی را سرکوب کننده ویروس بدون نیاز به درمان ضدویروس می دانند.
نمونه های کمی از افراد وجود دارد که با معالجه کاربردی درمان شده اند مثل نوزاد میسی سیپی. اما درهمه این موارد، ویروس ظاهر شده است. بیشتر افراد، درمان ضدویروس را بعد از ابتلا به بیماری و یا بعد از تولد بسرعت دریافت می کنند.  
 

معالجه استرلیزه:

معالجه استرلیزه، روشی است که ویروس اچ.آی.وی از بدن به طور کامل ریشه کن می شود. تیماتی براون معروف به بیمار برلینی تنها فردی است که با این روش معالجه شد.
در سال های 2007-2008، او برای درمان لوکمی تحت شیمی درمانی و پیوند مغز استخوان قرار گرفت. عمل پیوند با فردی با مقاومت ژنتیکی به ویروس اچ.آی.وی انجام شد و بیماری او معالجه شد اما دانشمندان دلیل این موضوع را درک نکردند. از آن جایی که پیوند مغز استخوان می تواند خطرناک باشد لذا این روش به اندازه معالجه اچ.آی.وی عملی نیست. به هرحال این فرایند اطلاعات مهم و خوبی در مورد معالجه و درمان این بیماری به دانشمندان ارایه داد.
 

رویکردها در پژوهش روی معالجه اچ.آی.وی:

1- فعال کردن و ریشه کن کردن (معروف به شوک و کشتن) با هدف نابودی ویروس ها و کشتن سلول های آلوده است.
2- ویرایش ژن با هدف تغییر گلبول های سیستم ایمنی تا به ویروس اچ.آی.وی آلوده نشوند
3- تنظیم سیستم ایمنی با هدف تغییر دایمی سیستم ایمنی و مقابله بهتر با ویروس اچ.آی.وی
4- پیوند سلول های بنیادی با هدف حذف سیستم ایمنی آلوده و تعویض آن با سیستم ایمنی دهنده می باشد. این یک روش پیچیده و ریسکی است
درحالیکه پژوهش های امیدوارکننده ای در این باره انجام شده اما هیچ علاجی برای این بیماری وجود ندارد.
 

واکسن اچ.آی.وی:

تعداد آزمایشات واکسن اچ.آی.وی نتایج دلگرم کننده ای را نشان می دهد. اما تابحال این واکسن محافظت جزئی را فراهم کرده که باید همراه با سایر روش های پیشگیری و درمان استفاده شود.
 

اقدامات تا قبل از معالجه اچ.آی.وی:

بهترین کار برای حفظ سلامتی، آزمایش منظم اچ.آی.وی است. اگر فردی مبتلا به این ویروس است، باید فورا درمان ضدویروس را شروع کند و آن را پیگیری نماید.
 

اصطلاحات مربوط به اچ.آی.وی و ایدز:

پیوستن:
پیوستن به معنی ادامه و پیگیری درمان اچ.آی.وی که شامل زمان، دفعات، با و بدون غذا می باشد. پیوستن ضعیف منجر به مقاومت دارو می شود و این بدین معناست که درمان کارآمد و مفید نیست. بنابراین مصرف داروها به طور کامل بسیار مهم بوده و قطع درمان می تواند صدمات شدیدی به فرد وارد کند.

ایدز:
ایدز که مخفف عبارت " نقص ایمنی اکتسابی" است، شامل مجموعه علایم و بیماری هایی است که در آخرین مرحله از ابتلا به ویروس اچ.آی.وی اتفاق می افتد و تشخیص زمانی امکان پذیر است که سیستم ایمنی فرد بشدت آسیب دیده باشد و دیگر قادر به مقابله با ویروس ها و بیماری ها نباشد. ایدز و اچ.آی.وی مشابه هم نیستند.

RS17_iStock-478022512-lpr.jpg

داروهای ضدویروس (ARV):

ARV داروهایی هستند که برای درمان اچ.آی.وی و پیشگیری از تکثیر این ویروس در بدن استفاده می شوند. این داروها حجم ویروس را در بدن کاهش داده و سلامت سیستم ایمنی را بهبود بخشیده و احتمال انتقال ویروس را کمتر می کنند. درمان موثر می تواند حجم این ویروس را تاحد قابل توجهی کاهش دهد.

درمان ضدویروس (ART):
ART روشی برای درمان ویروس اچ.آی.وی و ترکیبی از 3 یا چندین داروست که مراحل مختلف اچ.آی.وی را هدف قرار می دهد.

شمار سلول های CD4:
شمار سلول های CD4 نشانه سلامت سیستم ایمنی است و تعداد این سلول ها زمانی افزایش می یابد که فرد تحت درمان ویروس اچ.آی.وی باشد.
تعداد سلول های CD4 ( سلول های T) در خون با یک آزمایش ساده خون اندازه گیری می شود. حجم ویروس با تراکم ویروس اچ.آی.وی در خون سنجیده می شود وعموما زمانی شمار سلول های CD4 بالا می رود که حجم ویروس کمتر باشد.

Chemsex:
Chemsex نشان دهنده رابطه جنسی مردان دوجنسی است که از داروهای خاص استفاده می کنند و گروه ها، زوجین یا خودارضایی در خلوت را شامل می شود.

Circumcision( جراحی آلت مردانه ، ختنه):
جراحی آلت مردانه به طور داوطلبانه (VMMC) انتقال ویروس اچ.آی.وی از زن به مرد را تا 60درصد کاهش می دهد. به توصیه سازمان بهداشت جهانی و UNAIDS، این روش نوعی ابزار برای پیشگیری از ابتلا به اچ.آی.وی در کشورهایی با شیوع بالای اچ.آی.وی بویژه آسیای جنوبی و شرقی است.

بیماری های همزمان:
ابتلای همزمان به بیماری ها زمانی اتفاق می افتد که فرد همزمان به بیش از یک بیماری شدید و جدی مبتلا شود، به عنوان مثال زمانی که بیمار مبتلا به اچ.آی.وی به بیماری سل مبتلا می شود، چنین فردی دچار بیماری های همزمان اچ.آی.وی و سل است. این حالت، درمان هر دو بیماری را سخت و دشوار می کند.

بیماری های فرعی:
بیماری های فرعی به دو یا چند بیماری که فرد را درگیر کرده گفته می شود. به عنوان مثال فرد مبتلا به اچ.آی.وی ممکن است درگیر فشارخون بالا باشد.

افشا:
زمانی فرد از بیماری اچ.آی.وی خود آگاه می شود و دیگران را از این بیماری مطلع می کند که نتیجه آزمایش او مثبت باشد. افشای بیماری می تواند عقاید و باورهای نادرست نسبت به فردی که درگیر بیماری است و حق زندگی دارد را تقویت کند.

مقاومت دارو:
اگر بیمار مبتلا به اچ.آی.وی بدرستی تحت درمان قرار نگیرد، داروها نمی توانند ویروس را کنترل کنند که این موجب توقف و بی اثرشدن درمان می شود که به این حالت، مقاومت دارو گفته می شود. البته امکان انتقال ویروس از فردی که مبتلا به گونه اچ.آی.وی مقاوم به داروست، وجود دارد.       

کاندوم مردانه:
کاندوم مردانه یک قطعه نازک لاستیکی است که برای آلت مردان در طول رابطه جنسی تهیه شده است. کاندوم از انتقال بیماری های مقاربتی از جمله اچ.آی.وی و بارداری ناخواسته جلوگیری می کند.

نتیجه منفی کاذب:
نتیجه منفی کاذب زمانی است که فرد دارای ویروس اچ.آی.وی است اما تست اچ.آی.وی نشان می دهد که فرد مبتلا نیست. این نتیجه معمولا بلافاصله بعد از ابتلا به ویروس و قبل از آزمایشات تشخیصی مشاهده می شود.

نتیجه مثبت کاذب:
نتیجه مثبت کاذب زمانی است که فرد مبتلا به اچ.آی.وی نیست اما آزمایش اچ.آی.وی، ابتلای فرد را به این ویروس نشان می دهد. زمانی که فرد نتیجه مثبت را دریافت می کند، مجددا از وی آزمایش گرفته می شود تا نتیجه تایید و یا رد شود.
 

hiv+transmission.png

 

درمان اولیه:

درمان اولیه شامل درمان ضدویروس و ترکیبی از 3 یا چند دارو از کلاس های مختلف است.

کاندوم زنانه:
کاندوم زنانه یک گیره نازک است که قبل از رابطه جنسی وارد واژن می شود و از انتقال بیماری های مقاربتی از جمله اچ.آی.وی و بارداری ناخواسته جلوگیری می کند.

زوج با وضعیت ترکیبی:
زوج با وضعیت ترکیبی به زوجینی گفته می شود که یکی مبتلا به اچ.آی.وی است و دیگری سالم است. به این زوجین serodiscordant یا serodifferent گفته می شود.

پروفیلاکسیس بعد از تماس (PEP):
PEP یک درمان کوتاه مدت است که طی 72ساعت از تماس با ویروس اچ.آی.وی یا بعد از رابطه جنسی محافظت نشده انجام می شود. این روش از پخش ویروس در کل بدن جلوگیری می کند. 

پروفیلاکسیس قبل از تماس (PrEP):
PrEP یک دوره مصرف داروهای ضدویروس است که می تواند از ابتلا به ویروس اچ.آی.وی جلوگیری کند. این روش به مردان و زنانی توصیه می شود که سالم بوده و مبتلا به این ویروس نیستند اما ممکن است در معرض خطر ابتلا به این ویروس باشند زیرا برخی افراد دارای شریک جنسی مبتلا به ویروس اچ.آی. وی هستند و یا قادر به استفاده از کاندوم نیستند و یا رابطه جنسی مکرری بدون کاندوم دارند. زمانی که پزشک استفاده از PrEP را تجویز می کند، این روش می تواند خطر ابتلا به ویروس اچ.آی.وی را به حداقل برساند. اما اگر مصرف دارو فراموش شود، خطر ابتلا به ویروس بشدت افزایش می یابد.

ویروس های فرصت طلب:
ویروس های فرصت طلب نوعی ویروس هستند که در افرادی با سیستم ایمنی بسیار ضعیف(مثل بیماران مبتلا به اچ.آی.وی) ظاهر می شوند.

درمان ثانویه:

زمانی که مصرف داروهای ضدویروس موثر و مفید نباشد، فرد به درمان ثانویه روی می آورد.

خودآزمایش:
خودآزمایش اچ.آی.وی نوعی آزمایش در خانه یا مکان های خصوصی است. این کیت ها امروزه در بازار موجود هستند و نتیجه را به مدت 15 تا 20دقیقه تحویل می دهند.

Syndemic:
Syndemic ترکیبی از دو یا چند اپیدمی همزمان در یک جمعیت مثل اچ.آی.وی و توبرکلاسیس است. اثرات متقابل بین اپیدمی های همزمان باعث شده تا روند تشخیص و تحمل درمان سخت تر شود.

بیماری های مقاربتی یا STI:
STI شامل بیماری هایی است که درطول روابط جنسی منتقل می شود که از جمله می توان به بیماری دستگاه تناسلی، تبخال دستگاه تناسلی، سوزاک، هپاتیت c و trichomoniasis اشاره کرد. اچ.آی.وی از جمله بیماری های مقاربتی است اگرچه به روش های دیگر هم قابل انتقال می باشد.

glossary-word-cloud.jpg

درمان سوم:

زمانی که داروهای ثانویه کارامد و موثر نباشد، فرد به درمان سوم روی می آورد.

ویروس های غیرقابل شناسایی/سرکوب شده:
فرد مبتلا به اچ.آی.وی دارای حجمی از ویروس های غیرقابل شناسایی و یا سرکوب شده است بشرطی که درمان ضدویروس، سطح ویروس را در بدن تا حدقابل توجهی کاهش دهد بطوری که با آزمایش خون قابل شناسایی نباشد. تا زمانی که فرد پیگیر درمان باشد و آن را ادامه دهد و حجم ویروس غیرقابل شناسایی باشد، انتقال ویروس از طریق رابطه جنسی غیرممکن است و سلامت افراد تحت تاثیر این ویروس قرار نمی گیرد.

حجم ویروس:
حجم ویروس شامل مقدار ویروس های اچ.آی.وی در خون بیمار است که با یک آزمایش خون ساده اندازه گیری می شود. این آزمایش خون نشان می دهد که درمان ضدویروس موثر و کارامد است.

بازه زمانی:
 به فاصله بین ابتلا به ویروس اچ.آی.وی و زمانی که بدن به حدکافی آنتی بادی های اچ.آی.وی را تولید می کند تا در آزمایش شناسایی شوند، بازه زمانی گفته می شود. این بازه زمانی بسته به نوع آزمایش حدود 2 تا 12 هفته است.

  • تنها چند روش برای ابتلا به اچ.آی.وی وجود دارد. حقایق را بدانید و از خطرات آگاه شوید تا بتوانید از خود و دیگران محافظت کنید.
  • آزمایش تنها راه برای پی بردن به وجود یا عدم وجود ویروس اچ.آی.وی است. بنابراین زمانی که نتیجه را دریافت کردید،می توانید به زندگیتان ادامه دهید.
  • درمان ضدویروس بدین معناست که افراد مبتلا می توانند از عمر طولانی و زندگی سالم بهره مند شوند. بنابراین هرچه درمان زودتر و به موقع انجام شود، سلامت و طول عمر تضمین خواهد شد.

نگرانی ها نسبت به اچ.آی.وی و ایدز:

1-نگرانی نسبت به ابتلا به ویروس اچ.آی.وی:
احتمالا در مورد شیوه های انتقال این ویروس مطالبی را شنیده اید اما حقیقت این است که تنها چند روش برای ابتلا به این ویروس وجود دارد. متاسفانه مطالبی در مورد شیوه های انتقال این ویروس وجود دارد که افراد را سردرگرم کرده است. بجای نگرانی نسبت به این بیماری، بهتر است اطلاعات خود را افزایش دهید و از خودتان محافظت کنید.

2-نگرانی نسبت به آزمایش اچ.آی.وی:
معمولا نگرانی نسبت به آزمایش اچ.آی.وی و نتیجه آن امری طبیعی است اما آزمایش تنها راه برای آگاهی از ابتلا به ویروس است. در صورتی که فردی بدلیل شرایط و موقعیتش خود را در معرض خطر می داند، باید مورد آزمایش قرار گیرد. هرگز نسبت به انجام آزمایش تصور بدی نداشته باشید حتی اگر آزمایش، شما را از نگرانی نجات دهد. مردم اغلب تمایلی به انجام آزمایش اچ.آی.وی ندارند زیرا نسبت به نتیجه مثبت آن و نگاه اطرافیان نگران هستند.

بخاطر داشته باشید که:

  • آزمایش اچ.آی.وی سریع و ساده است.
  • این آزمایش، سلامت جنسی را تحت کنترل در می آورد
  • درصورتی که نتیجه آزمایش مثبت باشد، دسترسی به درمان های موثر وجود دارد.

3-نگرانی نسبت به انجام آزمایش:
ممکن است نسبت به خود آزمایش نگران باشید اما دلیلی برای این نگرانی وجود ندارد زیرا این آزمایش بسیار فوری، بدون درد، مطمئن و با استفاده از یک نمونه خون ساده یا نمونه برداری از دهان انجام می شود.
بخاطر داشته باشید که متصدی آزمایشگاه می تواند در انجام این آزمایش به شما کمک کند و می توانید هر نوع سوالی را از وی بپرسید.

4-نگرانی نسبت به نتیجه آزمایش:
اگر نتیجه آزمایش، منفی باشد، دیگر جای نگرانی نیست. منفی بودن نتیجه آزمایش باعث می شود که افراد نسبت به سلامت جنسی خود و شریک جنسیشان مسئولیت پذیرتر شوند.
مثبت بودن نتیجه آزمایش تا حد امکان می تواند آگاهی و دانش فرد را افزایش دهد و او را به  درمان صحیح و فوری سوق دهد. درمان های ضدویروس می تواند طول عمر، سلامت عمومی و جنسی فرد را تضمین کند و حتی منجر به داشتن فرزندانی سالم شود.

5-نگرانی نسبت به عقاید و تفکرات اطرافیان:
برخی افراد نسبت به انجام آزمایش اچ.آی.وی نگران هستند و این سوال را مطرح می کنند که در صورت مثبت بودن نتیجه آزمایش، آینده آنها چه می شود و اطرافیان نسبت به آنها چه تصوری دارند. بنابراین از مراجعه به آزمایشگاه طفره نروید و به افکار اطرافیان توجهی نکنید. این نگرانی طبیعی است اما اطلاعات وحقایق در مورد اچ.ای.وی را به خود یادآور شوید و از آموختن روش های سالم زیستن نترسید.
گاهی اوقات نگرش اطرافیان نسبت به اچ.آی.وی و سایر بیماری های مقاربتی می تواند افراد را از انجام آزمایش بازدارد. اغلب مردم این نگرش های منفی را دارند زیرا آنها اطلاعات خوب و صحیحی در مورد اچ.آی.وی ندارند. اگر شما این اطلاعات و حقایق را بدانید،نسبت به افرادی که نگاه منفی به اچ.آی.وی دارند، واکنش بهتری نشان خواهید داد. یادآور می شویم که اچ.ای.وی قابل درمان است اما بشرطی که اطلاعات خوب و مفیدی در این زمینه داشته باشید. همان طور که گفته شد، تنها راه برای آگاهی از وجود یا عدم وجود این ویروس، آزمایش است. آزمایش منظم می تواند فرد را آسوده خاطر کند و رفتارهای او را تحت کنترل در آورد.
اگر نتیجه آزمایش منفی باشد، روی این نتیجه متمرکز شوید و از خود و شریک جنسیتان محافظت کنید. اگر نتیجه آزمایش مثبت باشد، درمان را شروع کنید و به سلامت خود توجه نمایید. درمان موثر و به موقع، خطر انتقال اچ.آی.وی را کاهش می دهد.

عدم آگاهی از موقعیت های بسیار سخت:

اگر نتیجه آزمایش اچ.آی.وی مثبت باشد و از این نتیجه آگاه نباشید، این بدین معناست که درمان موردنیاز برای سالم زیستن به تاخیر می افتد. اگر هیچ علایمی ندارید، سیستم ایمنی در حال نابودی است و سرانجام بیمار خواهید شد. 

  
 

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید

کد امنیتی

This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.

CAPTCHA ی تصویری
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.